Wat een onzin Ilse.

Wat?

Die kop. Dat is fout. Dat schrijf je zo niet.

Uhm, I just did…

En dat hoort dus niet zo.

Okay whatever welk regeltje, ik schrijf hier gewoon op wat ik vind, tis mijn site.

Ik zie het. Zelf weten. Maar niemand neemt je serieus zo.

Niemand?! Want? Omdat een detail al klein is?

Idd.

Maar het is spreektaal, zoals je ziet staat het tussen ‘ ‘.

Ja? En?

Dan mag het wel.

Klopt idd.

Detailtje. Maar geen kleintje.

.

Bovenstaande is een schertsvertoning die ik voerde met me, myself and I.

Ik schreef het in de periode dat ik besloot mijn journalistieke ambities op te geven en mijn lidmaatschap van de NVJ op te zeggen. Geen vrolijke tijd.

Om er toch wat van te maken, maakte ik dit stukkie.

Toen het af was moest er nog een bij de tekst en mijn gevoel passende foto bij. Die had ik nog niet dus besloot ik het te maken. Met een gevoel in gedachten liep ik naar buiten. Niet direct naar de hei, zoals doorgaans, maar linksaf de wijk in. ik liep wat.

En zo in gedachten lopend was ik ineens toch op de hei beland. Inmiddels was het schemerdonker en heiig. ik keek op en om me heen en ineens zag ik de lichtpuntjes van de mediatoren:

© ilseVlaming

Titel van dit werk:

Detailwerk.

Waarom ik geen journalistiek werk meer doe?

1001 redenen, waarvan ik er hier één en hier nog één heb beschreven.

Zoals gezegd: geen vrolijke tijd waar je dan toch het beste van maakt waardoor het al met al toch ook weer een mooie tijd is, snap je 😉