Zoals je vast weet ben ik nogal gepassioneerd over voetbal. Ik vind voetbal serieus het allerleukste spelletje dat er is.

Omdat ik niet graag op de bank zit of aan de zijlijn sta te schreeuwen maar een rol van betekenis speel heb ik meerdere rollen vervuld. Te weten die van die van trainer O12 JO én MO, communicado en bestuurder bij de plaatselijke v.v. SDO.

En jazeker: ik heb zelf ook gevoetbald, van 2017 tot 2024 in de Vr1 35+ bij S.V. Huizen (nu SVO HZM’22). Zelf voel ik me Ajacied.

Over de foto: dit boekje kreeg ik onlangs voor mijn verjaardag van een vriendin.

ik schreef er een stukkie over voor op LinkedIn:

Drie vrouwen (en een boekje) die meer aandacht verdienen. Bij deze.

Scheidsrechters Boom, Laan en Rentenaar floten al in 1961 het Glazen Plafond aan diggelen. In hun slipstream behaalden in de jaren zeventig nog eens tientallen vrouwen in Noord-Holland hun scheidsrechterslicentie.

Een hele prestatie. Sowieso: het behalen van welke licentie dan ook is in de voetballerij een prestatie. Of je nou vrouw bent of man.

Toch vlakte de exponentiële groei van vrouwelijke scheidsrechters in de jaren zeventig af. Om vervolgens vrijwel stil te vallen. Anno 2025 fluit één vrouw wedstrijden op profniveau, 64 op amateurniveau en niet te tellen aantal op verenigingsniveau (cijfers KNVB).

Waarom niet meer?!

Als het Glazen Plafond aan diggelen ligt, kun je toch alle kanten op?

Niet dus.

In zijn boek noemt Van de Vooren het: UITsluiting door INsluiting.

De vrouwen hadden dan wel het Glazen Plafond stuk gefloten, ze waren er door in een Glazen Kamer beland.

Op p.148 en 149 staan schrijnende voorbeelden, die ik hier in mijn woorden samenvat als: het negeren of downgraden van hun prestaties, het aanhoudende commentaar van mannen en moeders en de energie die het kost om recht te breien wat krom wordt gebreid. Het bleek behoorlijk vermoeiend allemaal en geen aantrekkelijk voorbeeld om massaal na te doen.

ik kreeg dit boekje onlangs voor mijn verjaardag omdat de gever mij ‘stoer’ vond vanwege mijn werk als trainer, coach en bestuurder voor de plaatselijke v.v.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hiermee stopte (oktober 2023) en begon (augustus 2016) maar ik weet nog goed hoe ik mezelf toen voelde. Dat was verre van stoer. Ik voelde me vooral heel erg verantwoordelijk. Het seizoen was immers al lang begonnen en de kinderen wilden training; ik zag niemand de bal oppakken dus greep ik m’n kans. Gaandeweg bleek ik het superleuk te vinden. Ja, ook het bestuurswerk.

Waarom ik dan gestopt ben?!

Dat ging over geld.

Heel ordinair; ik beken het direct.

De emancipatie in de voetballerij is inmiddels blijkbaar zo ver gevorderd dat ook de godenzusters onder ons hun geld zelf moeten verdienen. Op credits alleen blijken ze niet te overleven.

@InekeBoom @KlazienaLaan @NelRentenaar @TeunBakker Jurryt van de Vooren

Gepubliceerd d.d. 5 mei 2026 op Linkedin.